U nas panuje jesień, chłód za oknem, ale i przepiękna paleta barw. A gdyby tak zostawić tę piękną, Polską jesień i wyjechać do Włoch? Ja może nie wyjechałam, ale na kilka godzin przeniosłam się do Włoch, gdzie bohaterowie zrywają winogrona i gdzie miłość kwitnie. Ale czy wszystko tutaj jest takie piękne i słodkie?
Niektórym ludziom tak układa się życie, że los zmusza ich do przebywania w Domu Dziecka, albo trafiają do rodzin zastępczych. Jednak wiemy, oglądając TV czy czytając prasę, że takie rodziny zastępcze nie zawsze są takie super. Gianna miała tego pecha, że trafiła do rodziny, w której było już kilka innych takich dzieci jak ona, ale rodzice zastępczy jakoś miłości i czułości dzieciom nie okazywali. Wręcz przeciwnie. Dlatego też w pewnym momencie rodzice zastępczy nie chcą już Gianny w swoim domu. Ona i jej "rodzeństwo" zostają rozdzieleni. Kiedy już Gianna jest dorosła, ale też nie za bardzo radzi sobie w życiu, na jej drodze staje ktoś z przeszłości. Jeden z jej dawnych "przyrodnich braci" - Adriano. Wyciąga do niej pomocną dłoń i proponuje dach nad głową plus pracę. Gianna przyjmując ofertę od Adriano burzy całkowicie ułożony świat mężczyzny i jego narzeczonej. Dlaczego narzeczona Adriano nie umie zrozumieć przyjaźni jej faceta z Gianną? Dlaczego nie rozumie, że on chce jej tylko pomóc? Że łączy ich wspólna przeszłość? A może właśnie o to kobieta będzie miała pretensje i żal? Od przyjazdu Gianny do posiadłości Adriano będzie się działo i to sporo.
Ta historia pokazuje, że choć nasze początki życia mogą być nieciekawe, albo wręcz dramatyczne, to czasem ktoś lub coś może sprawić, że nasze życie może się stać o wiele bardziej cudowne. Gianna naprawdę potrzebowała pomocy. I Adriano w dobrym momencie stanął na jej drodze. Tylko że to, co ta dwójka do siebie poczuła, a także jak przeszłość w nich odżyła, to wszystko spowodowało to, co tutaj się wydarzyło. Ktoś, kto wychowywał się w pełnej, albo nie pełnej ale kochającej się rodzinie i gdzie pieniędzy nigdy nie brakowało, nie umie zrozumieć ludzi, którzy jako niemowlaki zostali porzuceni przez rodziców, którzy błąkali się od domu dziecka do domu dziecka lub z jednej rodziny zastępczej do drugiej. Kiedy takiej osobie, która przeszła tę ciężką drogę uda się wyjść na prostą, albo jeszcze stanie się majętna, to myślą inni, że ta osoba już zapomniała, jak to ciężko mu kiedyś było i co przeżyła jako dziecko. A to nieprawda! To zostaje głęboko w sercu, w duszy i w umyśle takiej osoby. Dlatego Adriano i Gianna tak dobrze się dogadywali nawet po tylu latach. A jednak, ktoś z zawiści i złości będzie im tutaj robił na złość. Na szczęście są tutaj i dobre duszki, które naszą bohaterkę polubiły od początku i będą jej pomagać. A prawda zawsze wychodzi na wierzch, nawet wtedy, kiedy inni chcą aby było inaczej. Więc warto pomagać, warto być prawdomównym i warto walczyć o swoje. Bo były tutaj momenty załamania u naszej bohaterki. Ona jest jednak trochę w gorącej wodzie kąpana i jak tylko czuje zagrożenie lub zdradę, to by od razu uciekała i chowała się przed światem. A trzeba umieć walczyć o swoje szczęście ale i o siebie! Zakończenie jednocześnie mnie zasmuciło, jak i radowało. Ten, kto przeczyta - zrozumie o co mi chodzi. Napiszę tylko, że ta lektura jest warta przeczytania. Nie tylko z powodu Włoskich krajobrazów, ale też z powodu pięknej relacji, która rozwijała się dosyć szybko, ale jakże namiętnie.
#współpracabarterowa z Wydawnictwem LUCKY
Tytuł: "Tam, gdzie rosną winogrona"
Autor: Weronika Tomala
Ilość stron: 376
Wydawnictwo: LUCKY
Ogromnie dziękuję Wydawnictwu LUCKY za tę książkę do recenzji.
Komentarze
Prześlij komentarz