"Zagubieni" Adriana Rak.

"Nie byłam gotowa na to spotkanie. Przecież dopiero co się poznaliśmy! I poza tym ja nigdy nie widziałam go w realnym świecie!"

Kolejna moim skromnym zdaniem ciekawa, bardzo fajna i wzruszająca książka Adriany Rak. Kolejny raz przekonuję się, że ta autorka pomimo iż pisze powieść obyczajową z romansem w tle, to porusza znów poważny temat. Tym razem jest to alkoholizm. Znajomy mi temat. Nie jedno za dzieciaka widziałam i słyszałam od dorosłych pod wpływem alkoholu. No ale wracając do książki. Poznajemy tutaj Tamarę, która ma 24 lata i samotnie wychowuje 2 letniego synka. Drugim bohaterem jest 30-letni Alexander, który samotnie wychowuje 7 letniego synka. Nasza bohaterka mieszka z rodzicami i synkiem, ale jest też jedynym żywicielem całej rodziny, bo jej matka zajmuje się wnuczkiem, a jej ojciec pije ciągle i urządza awantury. Natomiast Alex mieszka też z rodzicami i synkiem, ale oni są bogaci. Więc żyją całkiem inaczej. Los jednak pewnego dnia zechce połączyć Tamarę i Alexandra przez internet. Później mają spotkać się w realu. Ale czy to spotkanie będzie udane? Czy aby temu bogatemu mężczyźnie nie będzie przeszkadzał fakt, że ojciec Tamary to pijak? A może Tamara kiedy się tylko dowie, że Alex jest bogaty, to od razu będzie planowała ślub z nim? Hm... Zachęcam Was do przeczytania tej książki. Bo warto.

"Chciałam dać jej do myślenia, sprawić, aby wreszcie zaczęła rozumieć, że po tylu latach (!) choroba ojca jest również naszą chorobą i powinnyśmy w końcu coś z tym zrobić..."

Alkoholizm dotyka bardzo wielu ludzi w Polsce i na świecie. Jeśli dobrze się rozejrzymy, to natrafimy gdzieś niedaleko nas na osobę uzależnioną od alkoholu. A uwierzcie mi na słowo, że to okropna choroba! I tak jak autorka w książce pisze, nie tylko boryka się z tą chorobą ten właśnie alkoholik, ale i cała jego rodzina!!!

Jeśli chcecie spędzić miłe chwile z książką, to sięgnijcie po "Zagubionych" Adriany Rak. Tutaj najbardziej zagubiona jest Tamara, choć i Alexowi udziela się owo zagubienie. No cóż, samo życie :) Ja spędziłam z tą lekturą fajne chwile. Miałam czasem chęć potrząsnąć Tamarą oraz jej mamą. No ale cóż ja mogłam ;) Mogłam jedynie doczytać książkę do końca. Co też uczyniłam i stwierdzam kategorycznie, że książka skończyła mi się za szybko!!! Dziękuję samej autorce - Adrianie Rak za możliwość przeczytania historii tej dwójki młodych, ale jakże doświadczonych przez życie ludzi :)