"Nowe przygody Paddingtona" Michael Bond.

12 stycznia tego roku Wydawnictwo Znak Emotikon wydało odnowioną już 5 część o przygodach Misia Paddingtona. Tak cudownie się zdarzyło, że i do nas dotarła ta książeczka. W domu mamy też 3 poprzednie części, bo 4 nie dotarła do nas, ale kiedyś ten brak nadrobię ;) Przypomnę Wam tylko że moje recenzje o wspomnianych 3 częściach znajdziecie kolejno tu, tu i tu.

Okładka w kolorze pomarańczowym a na niej oczywiście Paddington i to w jakim eleganckim wydaniu! We fraku jest ten nasz ulubieniec. Poza tym jak zwykle wszystkie ilustracje Peggy Fortnum zachwycają mnie kolejny już raz. Wierzcie mi na słowo :)

A co tym razem znajdziemy w książce? Jest tutaj 7 rozdziałów, oczywiście każdy z inną historią. A co tym razem przydarzyło się naszemu niedźwiadkowi? Znów narozrabiał i całkiem nie wiadomo jak kosiarkę pana Curry`ego zawiesił na drzewie, a potem zainteresowała się nim policja. Potem wybrał się na wycieczkę z kilkoma osobami. A kiedy chciał odpocząć w pustym domu, coś zakłóciło jego spokój i nawet zgłosił to na policji, że włamał się do domu Brownów włamywacz. Później wziął udział w teleturnieju telewizyjnym i przyznam bez bicia, że ta historia była ciężka do przeczytania - a to dlatego, że ze śmiechu łzy mi leciały i tekstu doczytać nie mogłam! A kiedy już się uspokoiłam, to przeczytałam rozdział o lepkim problemie Paddingtona. Może lepiej, żeby ten niedźwiadek trzymał się z dala od kucharzenia w kuchni! Następnie nasz przyjaciel znów wybrał się do wielgachnego centrum handlowego na zakupy przedświąteczne. I nie byłby sobą, gdyby czegoś tam nie narozrabiał. Chociaż znając jego szczęście, to pomimo, że narozrabiał, to wyszło mu to na ogromny plus! I na koniec sprawdził się jako ekspert od dźwięków i aktor w jednym. No, tylko Paddington potrafi tak wszystkich pozytywnie zaskakiwać.

Miś niewielkich rozmiarów, z sercem ogromnym, zawsze skory do pomocy i oczywiście uwielbia marmoladę. Eh... jak go nie lubić? No pytam się jak? Uwielbiają go moje młodsze dzieci, uwielbiam go też razem z mężem. Kiedy czytałam dzieciom na głos ten rozdział z teleturniejem, to ja płakałam ze śmiechu, a mąż niby coś tam majsterkował, ale słuchał mnie i sam ze śmiechu nie mógł. Skomentował nawet - Ot, cały Paddington! A mój 6 latek powiedział, że Paddington myśli całkiem rozsądnie! Hi, hi, hi :) Dobra, ja już nic nie mówię, nic nie piszę, tylko zachęcam Was gorąco do tej jakże wciągającej lektury! Ubaw gwarantowany. Reklamacji nie będzie!!!